တကယ္ေတာ့ငါကလုပ္ခ်င္တာတစ္ခုကိုလုပ္သင့္၊မလုပ္သင့္နဲ ့ပဲအခ်ိန္ကုန္ခဲ ့သူပါ။
လုပ္ၿဖစ္သြားတာကနည္းၿပီးေ၀ခြဲမရတာကမ်ားေနခဲ့ တယ္။
ငါေတြေ၀ေနတယ္…ငါေစာင့္ဆိုင္းေနမိတယ္……
ခြင့္လႊတ္ပါ….ေလၿပည္ရယ္
ငါ့ကိုနင္ခြင့္လႊတ္ပါ……….
ငါ့ကိုငါေတာင္မေသခ်ာတဲ့ဘ၀မွာ..
ငါဘယ္အရာကိုမွသယ္ေဆာင္မသြားႏိုင္ေသးပါဘူး……
နင္ကေအးေစဖို ့ေလႏုေအးေလးသယ္ေဆာင္လာေပမယ့္
ငါ့ရင္ကအပူမီးကမတုန္လွုပ္ဘူးဟာ…
ငါေအးစက္တဲ့သူမဟုတ္ပါဘူးးး………
ဒါေပမယ့္ခံစားခ်က္ဗလာနဲ ့
ဘ၀ကိုေအးေဆးၿဖတ္သန္းေတာ့မွာပါ….
ငါ့ေၾကာင့္နင္မနာက်င္ပါေစနဲ ့…
ငါ့ေၾကာင့္နင္မငိုပါနဲ ့……
ၿပီးေတာ့ငါ့ေၾကာင့္နင္လမ္းမေပ်ာက္ပါေစနဲ ့ေနာ္…..
0 comments:
Post a Comment